بسم الله الرحمن الرحیم

انالله و انا الیه راجعون

 سرانجام پس از عمری صبر و استقامت و ماه ها بیماری، همسر گرامی و محترمه امام خمینی (سلام الله علیه) به جوار رحمت خداوند سبحان شتافت و دوستداران امام عظیم الشان را داغدار نمود. ناگفته پیداست که همسری و همراهی با رهبر کبیر انقلاب اگر سعادت و افتخار را نصیب وی ساخته بود، سختی غربت، تبعید، شهادت فرزند، رنج مبارزه و هجران امام و یادگار امام (رحمه الله علیهما) را نیز به همراه داشته است. بی شک تحمل کم نظیر، واقع بینی ستودنی و ایمان به خدای متعال در کنار روح و روان آرام و ضمیر مطمئن، جلوه هایی مثال زدنی در وجود مادر انقلاب اسلامی یافته بود.

علاقه وافر امام به ایشان که در جای جای وصیت های حضرت امام مشهود است و احترام و تکریم بی نظیر امام نسبت به همسر خویش نشانه های کوچکی است که این بزرگی و وقار را به اثبات می رساند.

زندگی همسر گرامی امام در همه دوران های عمر به گونه ای رقم خورده بود که همگان را به اذعان به کرامت و بزرگی وی وا می داشت. بدون تردید موفقیت نهضت اسلامی و استقرار و تثبیت نظام جمهوری اسلامی مرهون فداکاری همه ملت ایران به ویژه کسانی است که در حلقه نزدیکان امام حضور داشتند و در این میان هرگز نمی توان از نقش همسر محترمه امام غفلت ورزید.

در سرتاسر دوران مبارزه و تبعید و غربت و هجرت، و در کشاکش رنج های پدید آمده از ناحیه مغرضان و متحجران و مخالفان نهضت، و رد طوفان حوادث سهمگین پس از پیروزی انقلاب اسلامی و دشواری های دوران دفاع مقدس، این مادر نمونه انقلاب اسلامی با بزرگمنشی و مناعت طبع موروثی، و شرح صدر و مهربانی و بردباری مثال زدنی خویش آنچنان فضایی سرشار از آرامش و امنیت خاطر در محیط بیت امام پدید آورده بود که تحمل سختی ها و مرارت ها رابر امام و فرزندان امام ممکن می ساخت.

بدون تردید تجلیل از این بانوی بزرگ تجلیل از امام راحل ماست.

خداوند ایشان را مشمول غفران واسعه خویش قرار دهد و به همه ما در عزای ایشان صواب صابران و مصیبت زدگان عطا فرماید.